Գլխավոր էջ » Ֆայլեր » Խավիեր Զանետտի "Capitano E Gentiluomo”,

Գլուխ 7: Ջիաչինտո
28.08.2012, 17:34

Խավիեր Զանետտի "Capitano E Gentiluomo”
Մասեր`

Գլուխ 7: Ջիաչինտո

    Այս գույների իրական երկրպագուները կասեն ձեզ, որ բավական չէ երկար տարիներ խաղալ թիմում, բավական չէ համբուրել մարզաշապիկը խփած գոլից հետո, բավական չէ ասել այնպիսի բաներ, որոնք երկրպագուներին կհասցնեն մինչև լուսին: Երկրպագուների համար, առաջին հերթին Իտալիայում (ինչպես նաև բոլոր լատինական երկրներում), դա առաջին հերթին կյանքի փիլիսափայության հարց է, որը հիմնված է հավատի վրա: Այսպիսի վերաբերմունքը ակումբի նկատմամբ ինձ դուր էր գալիս և ես միանգամից սիրահարվեցի Ինտերին, այն նման էր ինձ և իմ աշխարհայացքին, քանի որ այս ակումբը ունի գաղափարներ և արժեքներ, որոնք ուրիշ ոչ մի տեղ գոյություն չունեն:

    Ինտերը տարբերվում է բոլորից: Եվ սրանք հռետորական խոսքեր չեն: Ինտերը միշտ շարժվում է հոսանքին հակառակ և երբեք չի ներգրավվում մութ գործերի մեջ: Ինտերը միշտ ազնիվ է և թափանցիկ, այն ամենն ինչ կատարվում է այստեղ բարձր է ամեն ինչից, և կարիք չունի շղարշների կամ պաշտպանների, քանի որ թաքցնելու ոչինչ չկա: Ես հասկացա դա, երբ առաջին անգամ ոտք դրեցի Ապպիանո Ջենտիլե: Եվ ես դա հասկացա շնորհիվ լուսահոգի ուսուցչի, ավագների ավագ, կատարելության և վարպետության մարմնավորում՝ Ջիաչինտո Ֆակկետտիի:

    Այս մարդը ինձ համար դարձավ խորհրդատու, ղեկավար և ընկեր, և դա իսկական օրհնություն էր ինձ համար: Նա ինձ սովորեցրեց, թե ինչ է նշանակում կրել Ինտերի մարզաշապիկը, և այն, որ լինել Ինտերիստ, ավելի մեծ հասկացություն է, քան սովորական երկրպագու: Նա սովորեցրեց ինձ, որ ֆուտբոլում, իհարկե կարևոր է հաշիվը, սակայն կան ավելի կարևոր արժեքներ՝ հավատարմություն, ազնվություն, ազնիվ խաղի կանոններ, հարգանք մրցակիցների և երկրպագուների նկատմամբ: Սրանք հիմնական որակական հատկանիշներն են Ինտերի խաղացողի համար, և Ջիաչինտոն դա ամեն օր փորձում էր հասցնել մեզ, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ թվում էր, ամեն ինչ մեր դեմ է, նույնիսկ Eupalla աստվածուհին, թվում էր, դավեր է նյութում Ներաձուրրիի դեմ: [Eupalla-ն դա կալչիոյի աստվածուհին է, հորինել է լրագրող Ջիանի Բրերան]:

    ՛՛Բարի, խելացի, անվախ, ուժեղ, զուսպ և դաստիարակված: Կրկին շնորհակալություն Ինտերի՝ և նրա հետ մեր բոլորի պատիվը բարձր պահելու համար՛՛ , - այս հուզիչ և անկեղծ խոսքերով Մասսիմո Մարատտին բնութագրեց Ջիաչինտոյին նրա մահից հետո: Դա շատ տխուր օր էր, սեպտեմբերի 4, 2006թ. : Դա այն օրն էր, երբ Ինտերը կորցրեց իր դրոշակակրին, իր հոգևոր առաջնորդին: Եվ ողջ ֆուտբոլը, ոչ միայն իտալականը, կորցրեց մի մարդու, ով մեծություն էր ոչ միայն խաղադաշտում, այլ նաև առօրյա կյանքում:

   Այն արժեքները, հույզերը, հավատարմությունը, որ նա տարիներ շարունակ ներդրել է Ինտերին ծառայելու համար, մնում են անփոփոխ: Եվ նույնիսկ այսօր, մեզ՝ բոլոր Ինտերիստներիս համար նա միշտ մեր կողքին է, թեև ֆիզիկապես բացակայում է: Եվ պատահական չէ, որ յուրաքանչյուր հաղթանակ առաջին հերթին նվիրվում է նրան: Պատահական չէ, որ մինչ այսօր նրա նկատմամբ սուրբ հարգանքը պահպանվում է: Պատահական չէ նաև, որ նա միշտ կլինի մարդու և ֆուտբոլիստի այն մոդելը, ում բոլորը պետք է ընդօրինակեն: Քանի որ Ջիաչինտոն միշտ կլինի Ինտերի պատկերը:

    Ջիաչինտոն եղել է "hombre vertical” (ուղղահայացի մարդ), ինչպես ասում են Արգենտինայում, նուրբ հսկա, ով միշտ վստահություն է ներշնչում: Նա կարիք չուներ շատ խոսելու, որպիսի հասկանային նրա ասածը, և նա չէր սիրում արհեստականորեն գտնվել ուշադրության կենտրոնում: Խիզախ մարդ, պարզության և ազնվության չեմպիոն: Մարդ, ով երբեք ծնկի չէր գալիս ճակատագրի դժվարությունների առաջ, և նա հարգում էր կանոնները: Նա օրագիր ուներ, որի առաջին էջի վրա գրված էր Տոլստոյի խոսքերից. ՛՛Որքան շատ ենք հավատում, որ մեր կյանքն ամբողջությամբ կախված է մեզանից, այնքան դա ավելի հնարավոր է դառնում՛՛:

    Ես մեծ հպարտությամբ եմ կրում ավագի թևկապը, արժևորելով այն փաստը, որ մի ժամանակ այն պատկանել է Ֆակկետտիին: Ինձ համար անբացատրելի զգացում է, որ կարող եմ ինձ համարել նրա հետևորդը և դա լավագույն հաճոյախոսությունն է, որ կարող եմ երբևէ լսել: Բայց միևնույն ժամանակ, սա մեծ պատասխանատվություն է, որը քեզ ստիպում է ոչ միայն հաղթել խաղադաշտում, այլև աշխատել քեզնից հետո հետք թողնել նաև դաշտի սահմաններից դուրս, և քո օրինակով ցույց տալ, որ խաղացողի կարիերան բացի գավաթներից և առաջնություններից, չափվում է նաև ազնվությամբ, խիզախությամբ և խարիզմային բնավորությամբ:

    Առաջին իսկ հանդիպումից մեր մեջ ամուր հարաբերություններ հաստատվեցին: Մենք իրար հասկանում էինք միայն հայացքով և կես բառից: Նա ինձ հաճախ էր պատմում Ինտերի 60-ական թվականների մասին, երբ Ջիաչինտոն գլխավոր հերոսն էր խաղադաշտում:
՛՛Ինչպիսի խաղեր էին Արգենտինայում՛՛, - պատմում էր նա՝ հիշելով Doble Visera-ում բուռն էմոցիաները: Այն ժամանակ տեսախցիկները դեռ չէին կարողանում հետևել ֆուտբոլիստների բոլոր շարժումներին և շատ միջոցներ կային հակառակորդին կանգնեցնելու համար: Արգենտինացիները կոպիտ էին խաղում, երկրպագուները ավելի լավը չէին՝ նարինջներ էին գցում դաշտ, վիրավորում էին, սպառնում: Այս պատմությունները լսելուց հետո ես սկսեցի ավելի լավ հասկանալ իսկական Ինտերը, և ինչ է նշանակում լինել Ինտերիստա:
Պատմություն, հպարտություն, բայց հատկապես սիրո և հույզերի զգացում:

    Տարիներ շարունակ Ֆակետտին ամուր հենարան էր բոլորիս համար: Նա ամենքի համար լավ խոսքեր էր գտնում, միշտ գիտեր` ինչպես դուրս գալ դժվար իրադրություններից և հիանալի հաղթական լիցքեր էր հաղորդում: Նա միշտ խաղացողների կողմից էր, օգնում էր մեզ ցանկացած պահի, սովորեցնում էր երբեք չհանձնվել, և ես փորձում եմ հետևել նրա օրինակին:

    Նրա հիվանդության մասին լուրը մեզ շոկի մեջ գցեց: Դժբախտությունը եկավ հենց այն ժամանակ, երբ Ինտերը կրկին սկսել էր հաղթել, և իտալական ֆուտբոլում վերջապես արդարություն էր հաստատվել: Նա չէր ցանկանում ռեվանշի հասնել, նա պարզապես պահանջում էր հարգանք որոշակի արժեքների նկատմամբ: Իր վերջին ամիսները նա ապրեց իրեն բնորոշ արժանապատվությամբ, խնդրելով միայն, որ լրագրողները, թերթերը, հեռուստատեսությունը նրան հանգիստ թողնեն: Ես հաճախ էի Ջիաչինտոյին այցելում հիվանդանոցում՝ մինչև վերջ հավատալով, որ հրաշք տեղի կունենա: Բոլորը՝ սկսած խաղացողներից և աշխատակազմից, նրա հետ էին: Մենք ցանկանում էինք ինչ որ բան անել նրա համար, և այդպիսի առիթ եղավ 2006-ի օգոստոսի 27-ը՝ Սուպերգավաթի եզրափակիչը Ռոմայի դեմ: Այդ ժամանակ հիվանդությունն արդեն ամբողջությամբ կլանել էր նրան, բայց նույնիսկ այդ ժամանակ նա ապրում էր Ինտերով: Խաղի նախօրեին ես եկա հիվանդանոց նրան տեսակցելու և խոստացա . ՛՛Ջիաչինտո, երդվում եմ, որ վաղը ես այստեղ կվերադառնամ գավաթով՛՛: Ես կատարեցի խոստումս: Դա սովորական խաղ չէր, այլ կախարդական 120 րոպե: Մենք պարտվում էինք 3 : 0, բայց հետո ամեն ինչ փոխվեց: Մենք դարձանք միասնական թիմ՝ պատրաստ մահանալ հաղթանակի համար: Երկու գոլ Վիեյրաից, մեկը Կրեսպոյից և ցուցատախտակին հաշիվը 3 : 3 էր, իսկ հետո Ֆիգուն հաղթական գնդակն ուղղարկեց դարպասը, և գավաքը մերն է: Այդ խաղը մենք խաղացինք ոչ միայն հաղթանակի համար, այլ նաև Ֆակկետտիի համար, որպիսի նրան նվիրենք այս գավաթը:

Հաջորդ օրը ես հիվանդանոցում էի գավաթը ձեռքիս. ՛՛Սա քեզ համար է՛՛, - ասացի ես: Ուժերը գրեթե լքել էին նրան, նա ջանք գործադրեց և ժպտաց: Նրա ժպիտը ընդմիշտ մնաց ինձ հետ, այն օգնում է ինձ և ջերմացնում իմ սիրտը:
Թարգմանությունը անգլերենից հայերեն : Աշխեն Օհանջանյան Տարածելու դեպքում FcInter.am կայքի հղումը պարտադիր է

Կատեգորիա: Խավիեր Զանետտի "Capitano E Gentiluomo”, | Ավելացրեց: tiko11
Դիտումներ: 875 | Բեռնումներ: 0 | Մեկնաբանություններ: 4
Մեկնաբանություններն ընդամենը՝: 4
4 Krespo   (04.09.2012 20:51)
verjin toxeri jamanak maxmnovs dox ancav shat cavot verjaban er bayc Zanettin arden darela nor Facchetti

3 tiko11   (04.09.2012 15:56)
shat lavn er u huzich.. kardaluc pshaqaxvum es... herosern en iranq heto nor futbolistner... Zanettin lav gorca anum es amen@, zgacmunqner@, ser@ u ayl arjeqner@ grqi mijocov poxancuma Interistnerin, da mec ashxatanqa... menak mi bani hamar karelia apsosal vor inq@ chtesav Championneri Ligayi gavat@ Zanettii dzerqerum

2 Vieri   (29.08.2012 04:08)
Huzich er....

1 ashxen91   (29.08.2012 01:56)
Es gluxn arajin angam kardaluc mi kusht lacel em,, Facchettii masin iran shat lav chanachox marduc lsely aveli tpavoricha,,inqy iskakan Interista, tenc cnvela, aprel u tenc el mahacel,,, u hima iroq Zanettin gnalov irana nmanvum,, shat lava vor Interi patmutyan mej misht senc mardik en exel u misht hetevordner unen...

Մեկնաբանություններ ավելացնել կարող են միայն գրանցված անդամները
[ Գրանցում | Մուտք ]
Անվճար կայքերի կոնսրուկտոր - uCoz website monitoring results and uptime stats